السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
388
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
معبودى جز خداوند وجود ندارد ، كه يگانه است و شريكى براى او نيست ، فرمانروايى تنها مختصّ اوست ، و ستايش براى اوست ، زنده مىكند و مىميراند [ و مىميراند و زنده مىگرداند ] ، و او خود زندهاى است كه نمىميرد ، خير و خوبى تنها به دست [ جمال ] اوست ، و بر هر چيز قادر و تواناست . و نيز ده بار بگو : « أعوذ باللَّه السّميع العليم من همزات الشّياطين ، و أعوذ باللَّه أن يحضرون ، أنّ اللَّه هو السّميع العليم . » - به خداوند شنواى دانا پناه مىبرم از وسوسهها و خطورات شيطانها ، و به خدا پناه مىبرم از اينكه در دلم حضور پيدا كنند ، براستى كه خداوند تنها شنواى داناست . 9 - امام صادق عليه السّلام فرمود : « هنگام صبح و شام ، دست خويش را بر سر بگذار و بر صورت خود بكش و بعد محاسن خود را به دست بگير و بگو : « أحطت على نفسى و أهلى و مالى و ولدى من غائب و شاهد ، باللَّه الّذى [ يا : بالّذى ] لا إله إلّا هو عالم الغيب و الشّهادة الرّحمن الرّحيم الْحَيُّ الْقَيُّومُ ، لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ ، لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ . [ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ، يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ ، وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِما شاءَ ، وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ، وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما ، وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ] . » - محيط و حافظ خود و خانواده و دارايى و فرزندانم چه غايب باشند و چه حاضر ، قرار دادم خداوندى را كه معبودى جز او نيست ، و آگاه به نهان و آشكار ، رحمتگستر ، مهربان ، زنده ، برپا و برپا دارندهء همهء مخلوقات مىباشد ، نه چرت و نه خواب او را مىگيرد ، و تمام آنچه در آسمانها و زمين است براى اوست ، [ كيست كه در نزد او جز به اذن او شفاعت نمايد ؟ امور پيشاپيش و پشت سر آنان را مىداند ، و مردم به هيچ اندازه از علم او احاطه ندارند ، مگر به اندازهاى كه او بخواهد ، كرسى [ علم ] او آسمانها و زمين را فرا گرفته ، و نگاه داشتن آنها براى او سنگين و سخت نيست ، و اوست بلند پايه و بزرگ . ] اگر آن را هنگام صبح بگويى ، خداوند تا شب خود و اهل و مال و فرزندانت را نگاه مىدارد ، و اگر شب بگويى تا صبح محفوظ مىمانى . »